Onderstationstructuren zijn hoofdzakelijk onderverdeeld in twee categorieën:
Staalconstructieconstructies: Deze maken gebruik van een combinatie van stalen balken en kolommen, die een hoge sterkte en seismische weerstand bieden. Ze zijn geschikt voor ultra-hoogspanningstoepassingen van 500 kV en hoger en kunnen complexe bedradingssystemen ondersteunen. Een typisch kenmerk is de hoge kolomhoogte en de slanke dwars-doorsnede, waardoor het zeer flexibele constructies zijn.
Constructies van gewapend beton: deze bereiken een evenwicht tussen zuinigheid en duurzaamheid door middel van composietmaterialen, waardoor ze beter aanpasbaar zijn aan corrosieve omgevingen of landschapsgevoelige- gebieden.
Op basis van de opstelling van de apparatuur kunnen ze worden onderverdeeld in:
Portaalframeconstructies: Geschikt voor enkel-laagse uitrustingsconstructies, waarbij de hoofdsteunstangen en schuine steunstangen een driehoekige stabiliteitsstructuur vormen.
π-frames: aanpasbaar aan uitrustingsopstellingen met meerdere- lagen, waarbij drie-dimensionale ondersteuning wordt verkregen via dwarsbalken en meerdere steunstaven.
